It’s easy to think that these date attributes are telling you when you created/modified your document (be it music, text document, image etc), but in fact they are telling you when a certain file on your hard drive was created/modified. These attributes are fragile and sometimes get cleansed on some types of copying.

A simple solution to this issue if you want to preserve a documents creation date is to type it in the file name. “vacation.jpg” becomes “20060807 vacation.jpg”.

Just thought I’d mention the obvious.
Anyone got an alternate solution?

Af hverju stafrænt?

pappír, að taka pláss – mynd eftir Drab Makyo

Margt mælir á móti því að geyma gögn á stafrænum miðlum:

• Stafræn gögn eru ónothæf án rafmagns.
• Stafræn gögn þarf að vista í ákveðnum sniðum og lesa með viðeigandi hugbúnaði.
• Meiri líkur eru á að stafræn gögn sem eru ekki í reglulegri umsjón spillist á einhvern hátt (diskar bila því miður oftar en pappír).

Þó eru nokkrir stórir kostir:

• Stafræn gögn taka lítið pláss (í rúmmetrum).
• Hægt er að skipuleggja stafræn gögn á marga vegu í einu (með vistuðum leitum, eftir tímasetningum, staðsetningur o.s.frv.).
• Stafræn gögn eru aðgengileg, meðfærileg og finnanleg (undir réttum kringumstæðum).

Fyrir nokkrum árum fór ég í gegnum svipað ferli með tónlistina mína, þ.e. að færa hana af geisladiskum og vinyl plötum yfir á stafrænt snið. Það tók nokkur ár í vinnslu þar sem hug- og vélbúnaðurinn var ekki nógu hagkvæmur (öflugur/ódýr) þegar ég hóf verkið.

Við verðhrun á diskplássi hefur stafrænum ljósmyndum mínum fjölgað og þegar ég var orðinn jafn sáttur við skipulag ljósmyndana og skipulag tónlistarinnar datt mér í hug að það væru nokkrar gamlar ljósmyndir í geymslunni sem vantaði í safnið.

Þegar ég byrjaði að taka til gömlu ljósmyndirnar í geymslunni sá ég að það var haugur af alls kyns gömlum persónulegum skjölum sem gátu farið sömu leið. T.d. nótur, ýmis yfirlit, handbækur tækja og fleiri skjöl. Síðan 2004 hef ég geymt skjöl af þessu tagi stafrænt, en eldri pappírar hafa fylgt mér í gegnum nokkra búslóðaflutninga hingað til.

Ég ákvað að ef ég gæti lágmarkað ókostina, væru kostirnir þess virði að snara þessum gögnum yfir á stafrænt form.

Traust og öryggi

Að geta treyst geymslu stafrænna gagna snýst í mínum huga um þrjú atriði:

1. Að gögnin verði til staðar í fjarlægri framtíð þegar ég þarf á þeim að halda, jafnvel þótt hamfarir ríði yfir.
2. Að ég eigi auðvelt með að finna gögnin í fjarlægri framtíð.
3. Að gögnin séu á því sniði að ég geti lesið þau í fjarlægri framtíð.

1) Afritunartaka

hamfarir – mynd eftir Cavin

Til að geta treyst því að gögnin verði til staðar þrátt fyrir hamfarir, verður að vera til staðar skipulögð afritunartaka. Með hamfarir á ég við hvers kyns illlagfæranlegar skemmdir sem geta orðið á vélbúnaðinum (t.d. bilun eða aðrar skemmdir af völdum elds, vatns, jarðskjálfta o.s.frv.)

Skipulagið felur í sér sjálfvirka og reglulega afritunartöku innan heimilisins annars vegar (með utanáliggjandi hörðum disk og Time Machine) og utan heimilisins hins vegar með aðstoð afritunarþjónustunnar Mozy.

Uppsetningin mín er viðkvæm fyrir því að hamfarir verði annars vegar á heimili mínu og hins vegar í aðstöðu Mozy í Bandaríkjunum á sama tíma og er það veikleiki sem ég get sætt mig við. Að öðru leyti tel ég mig geta treyst því að gögnin verði til staðar í gegnum hamfarir.

2) Finnanleiki

leit – teiknimyndin Cock & Bull

Til að auðvelt sé að finna gögnin eftir langan tíma þurfa þau að vera vel merkt og flokkuð á þann veg sem virkar fyrir mig.

Eftir að hafa notað Gmail póstþjónustuna þar sem nóg er af plássi og leitin góð er freistandi að hugsa þetta á sama hátt. Maður hendir þá öllum skjölunum í eina hrúgu, flokkar lítið og finnur það sem leitað er að með textaleit (eins og er til staðar í Windows og OS X). Ég velti því einnig fyrir mér að styðjast mikið við lykilorð (e. tags sem eru algeng á svokölluðum “web 2.0″ vefjum) því að þá þarf ekki að leggja vinnu í að skipuleggja flokkatré, heldur skella nokkrum “töggum” á skjalið og málið dautt (fyrir áhugasama þá er Punakea forrit til að ‘tagga’ skjöl sem vinnur vel með OS X).

Vandamálið er að þegar nokkrir mánuðir eða ár eru liðin frá því að maður kemur skjali fyrir á einhvern stað, þá getur verið auðveldara að muna leiðina að skjalinu heldur en að muna hvaða orð komu fyrir í skjalinu. Einnig virkar heilinn á mér þannig að ég nota mismunandi orð yfir sömu hlutina eftir því hvaða samhengi á við. Því get ég ekki treyst því að orðin sem ég nota í dag til að merkja skjölin séu þau sömu mér dettur í hug að slá inn í leitarglugga nokkrum árum síðar.

Á endanum ákvað ég að búa til nokkra flokkatré til að ná utan um allt sem ég myndi vilja geyma. Ég ætla ekki að telja flokkana mína upp hér en dæmi um flokka í rót trésins gætu verið: heilsa, fjármál, fjölskylda, vinna o.s.frv. Markmiðið með flokkunum mínum var að allt myndi eiga sinn stað og að það væru sem fæst grá svæði. Með gráum svæðum á ég við þegar óvíst er hvaða flokk ákveðið skjal tilheyrir.

Það er engin ein töfralausn í boði. Flokkunartré, lykilorð (e. tags) og lýsigögn (sbr. author, company o.s.frv í Word eða artist, title o.s.frv. í iTunes) ásamt textaleit og leitarsíur (smart / virtual folders) eru allt góð tól til að auka finnanleika*. Í mínu tilfelli er skýrt flokkatré gott öryggisnet þegar annað klikkar.

*Aukin finnanleiki er tvíeggjað sverð. Gömul persónuleg gögn eru allt í einu orðin finnanleg á 20 sekúndum í staðinn fyrir að vera í ómerktum kassa undir öðrum kassa í geymslunni. Takmarka þarf aðgang ef maður vill vernda einkalífið fyrir gestum og gangandi, en ágætis tól eru til þess í nútíma stýrikerfum og fer ég ekki nánar út í það hér.

3) Snið

Fyrir tæpum 20 árum bjó ég til tónlist á Atari ST tölvu í tónlistarforritinu Protracker og geymdi skrárnar (svokallaðar MOD skrár) á 3 1/2 tommu “floppy” diskling. Þegar ég rakst aftur á disklingana, fyrir nokkrum árum, gat ég sem betur fer fundið forrit sem gat lesið Atari sniðið og bjargað gögnunum. Næst þurfti ég að finna tónlistarforrit sem gat spilað MOD skrárnar og komst þá að því að Winamp (mp3 spilarinn) studdi að spila MOD skrár og gat vistað tónlistina í wav og mp3 sniði sem þýðir að ég get hlustað á lögin hvenær sem er án fyrirhafnar. Tónlistin er ekki upp á marga fiska, en þetta er ágætt dæmi um að það þarf að gæta að skráarsniðum og sniði diska sem geyma skrárnar.

Internetið veitir manni ákveðna öryggiskennd og leyfi ég mér að reikna með því að ég geti opnað jpg, png, doc, xls, pdf, zip, mp3, wav sniðin um ókomna tíð. Ég reyni að vista ekkert í “nýjum” og lokuðum sniðum sem hafa ekki “sannað sig” og eru ekki opnanleg í nokkrum forritum á Windows/OS X/Linux stýrikerfunum.

Note to self, endurskoða 1, 2 og 3 ef internetið hrynur.

Popular Mechanics síðan 1997 – mynd eftir Stephen Pierzchala

Umfang

Þegar ég var búinn að safna öllu saman sem hægt var að lesa yfir á stafrænt form fannst mér svolítið yfirþyrmandi hvað ég hafði verið duglegur að safna dóti. Þarna voru til dæmis launaseðlar síðan 1987 og enn eldri dagbókarskrif, skrifuð á því skeiði ævi minnar þar sem mér fannst ásættanlegt að skrifa með vaxlitum. Ég fór að velta því fyrir mér hvort ég gæti ekki sleppt einhverju og þannig auðveldað mér lestur gagnana yfir á stafrænt form (í flestum tilfellum skönnun). Ég áttaði mig þó fljótlega á því að það eru nokkrir ókostir við það ferli:

Þar sem margt á eftir að vekja upp minningar getur verið snúið að ákveða hverju skal henda og hverju haldið. Það er líka erfitt að láta sér detta í hug hverju maður á eftir að fá áhuga á eftir nokkur ár. Að öllu jöfnu fer tími í að fara í gegnum dótið og þá er spurning hvort maður sé mikið verr staddur með að taka allt saman (gagnamagn skiptir ekki miklu máli þar sem hvert skjal tekur oftast
1-4 MB).

Á endanum ákvað ég að hætta að hugsa og byrja að skanna.

Lestur, merking og flokkun

hvar á að byrja? – mynd eftir Orin Zebest

Upplausn

Ég veit um dæmi þess fyrir nokkrum árum að sömu vinyl plöturnar hafi verið teknar upp nokkrum sinnum yfir á stafrænt form. Ástæðan fyrir því var að upplausnin sem var notuð í hvert skipti var “nógu góð” (eins og í “þetta hlýtur að vera nógu gott”), en svo kom annað í ljós síðar. Mig minnir að fyrsta upptakan hafi verið í 96 kbps og endanleg upptaka hafi verið 256 kbps eða 320 kbps.

Ég ákvað því að skanna með tvöfaldri upplausn sem mælt var með fyrir viðkomandi skjal. Það kemur í ljós síðar hvort ég muni sjá eftir því en eins og er get ég ekki ímyndað mér annað en að 600 pixlar á tommu sé nóg fyrir ljósmynd.

Ferlið

Hér er ferlið sem mér fannst hentugast:

• Skanna allt inn án þess að merkja eða flokka.
• Fara í gegnum allt og grófflokka (t.d. ár og/eða tegund skjals), snúa (e. rotate) og sníða (e. crop).
• Fara í gegnum hvern bunka og merkja hvert skjal með tímasetningu og nafni.
  Dæmi: “19891010 master sound” (nóta fyrir kaupum á hljóðkorti fyrir Atari tölvuna sem ég minntist á hér að ofan)
• Fínflokka öll skjölin í flokkatréið sem ég nefndi hér að ofan.

Með því að taka fyrir eitt verk í einu fyrir öll skjölin gat ég náð sæmilegum hraða þar sem ég er ekki alltaf að skipta um “context” (líkt og í færibandavinnu). Í allri færibandavinnu skiptir hraði og gæði tólanna miklu máli þar sem 5 sekúndur til viðbótar við hvert handtak getur kostað mikinn tíma þegar handtakið er endurtekið oft.

Ég skannaði flest, en stundum var hentugra að taka ljósmyndir (t.d. af plakötum). Ég notaði tvær tegundir af skönnum, en seinni skanninn var mun fljótari með hverja skönnun og hugbúnaðurinn gerði meira fyrir mig í hverri skönnun. Ég var því mun fljótari að klára verkið en leit út fyrir í byrjun þegar fyrri skanninn var á fullu.

Hugbúnaður

leitað að texta í mynd í Evernote – mynd eftir Ben Smith

OCR (Optical Character Recognition) er tækni sem gerir hugbúnaði kleift að greina textainnihald úr myndum af texta. Ég reikna með að þessi tækni muni einhverntímann vera í boði fyrir leitarvélar stýrikerfana Windows og OS X og mun ég þá geta leitað að orðum í ljósmynduðum eða skönnuðum texta. Einstaka forrit (t.d. Evernote) bjóða upp á þennan möguleika, en eins og er finnst mér þetta ekki svo aðkallandi að ég vilji flytja skjölin mín í sérstakt forrit og flokka allt upp á nýtt til þess.

Eins og er þá finnst mér traustast að nota möppurnar á harða disknum til að flokka skjölin. Á sínum tíma fannst mér það líka með tónlist, en er núna farinn að treysta iTunes fyrir þeim. Það er sérhæft fyrir tónlist og býður upp á flokkunarmöguleika án þess að fela tónlistina í sínum eigin gagnagrunni. Einnig eru upplýsingarnar sem ég set á lag (titil, höfundur o.s.frv.) skrifaðar í skránna sjálfa (með ID3 sniðinu) og er ég því eingöngu háður iTunes vegna fídusana, en ekki upp á heilleika tónlistarsafnsins. Með öðrum orðum, þótt ég myndi skipta úr iTunes yfir í Winamp, þá myndi tónlistarsafnið halda þeim upplýsingum um nöfn hljómsveita, nöfn laga og fleira sem ég hef skráð með iTunes, þótt ég myndi skipta yfir í t.d. Winamp.

Eins og er þá hef ég ekki fundið sambærilegt forrit fyrir restina af skjölunum (fyrir utan ljósmyndirnar) en ég geri þá kröfu á forritið að ég verði ekki upp á það kominn:

• Að það loki ekki skjölin inni í sínu eigin sniði, heldur vinni með skjölin eins og þau eru á harða disknum.
• Að skráning sem ég geri í forritinu sé ekki háð forritinu, heldur vistist hún með einhverjum hætti í skjalið sjálft.

Evan Sharp skrifar hér ágætis grein um hlutverk skráarumsýslu tóla (eins og Finder í OS X) annars vegar og sérhæfðra skjalaumsýslu tóla (eins og iTunes) og hugsanlegan samruna þeirra.

Minni og minningar

Stundum finnst mér minnið mitt vera lélegt. Að minnsta kosti eru minningar mínar eru ekki heilsteypt saga af mér frá því að ég man eftir mér, heldur mörg lítil púsl sem kunna að tengjast hvoru öðru yfir mörg ár. Ljósmyndir, tónlist, póstkort og jafnvel kvittanir hjálpa við að viðhalda þessum tengingum og styrkja.

Ég fann t.d. filmu með myndum sem ég tók á hjólreiðatúr á þá nýlegu hjóli en átti erfitt með að tímasetja þær. Síðar fann ég kvittun fyrir nokkrum aukahlutum fyrir hjólið. Tímasetningin á þeim var mars 1991 og var ég því kominn með betri hugmynd um tímasetningu myndanna.

leynir á sér – mynd eftir mig

Nýlega hafa minniskortaframleiðendur kynnt nýju SD kortin sín sem eru 64 GB. Það er því ekki langt í að ég muni geta sett allt sem ég hef talað um hér að ofan á eitt slíkt sem er 32 mm á hæð, 24 mm á breidd og 2,1 mm á þykkt.

Að lokum

Þetta var athyglisvert ferli. Ég græddi smá pláss í geymslunni, en dótið sem er ekki hægt að skanna eða taka mynd af tekur ennþá mesta plássið. Þrívíddarskönnun og viðmót gera það ef til vill mögulegt í framtíðinni, en sumir hlutir hafa of mikið tilfinningalegt gildi.

tilfinningalegt gildi – mynd eftir Brian Jeffery Beggerly

Það eru til aðrar leiðir til að skipuleggja físíska hluti stafrænt án þess að flytja þá yfir á stafrænt form. Stundum er nóg að skrá niður hlutina til að geta flett þeim upp auðveldlega og haft góða yfirsýn. Delicious Library forrit til að skrásetja bækur, myndir, tölvuleiki, leikföng og fleira. Ég hef notað það í svolítinn tíma og get mælt með því.

skjámynd úr Delicious Library – mynd eftir Joel Rossol

Ég vil þakka Betu og fjölskyldunni fyrir að hjálpa mér við þetta verkefni.

Ég vil vera með blogg, hafa það til staðar. Mér finnst svolítið atriði að það líti sómasamlega út. Aftur á móti eru takmörk fyrir því hvað sjaldan uppfærð blogg (e. weblog) geta komið vel fyrir.

En ég er þokkalega virkur á vefnum. Ég tek þátt í smáskilaboða og örblogg-fyrirbærinu Twitter, spjalla við vini, vinnufélaga og fjölskyldu á Facebook og kommenta á hitt og þetta um hvippinn og hvappinn. Einnig tek ég myndir og videó og bý syrpur endrum og eins. Aftur á móti endurspeglar vefdagbókin það ekki.

Þetta þarf að (endur)skoða…

Hugmyndin er að finna einhverja grein á Wikipedia og nota heiti greinarinnar sem hljómsveitarnafn, þar næst að finna tilvitnun og nota seinustu 4-5 orðin sem titil fyrstu plötunnar. Svo finna mynd á flickr sem verður mynd umslags. Allt handahófskennt.

Að lokum er þetta tekið saman og sett á vefinn.

Hér eru góð dæmi:

og hljómsveitin okkar, Thorn Cross:

Sundferðin endaði í eimbaðinu. Stemningin þar var svolítið íslensk. Fullt herbergi af fólki, lokað andrúmsloft og þögnin allsráðandi.
Inn kom stelpa með nokkur neogræn ljós og dreifði þeim um eimbaðið sem fór að lýsast upp ásamt vatnsgufunni. Það kom smá kurr í suma sundgestina. Ein kona teygði sig í ljósið og velti því fyrir sér eins og hún hefði ekki séð svoleiðis áður. Áfram hélt stelpan að koma með neongræn ljós og fór fleiri umferðir um eimbaðið.
Eftir eina mínútu var allt komið á fullt. Bjart yfir fólki og mikið spjallað, svona eins og að við hefðum dottið inn í partý.

Vel gert.

Here are the stats from Google Analytics:

Windows (using IE)

Windows (using Firefox)

Mac OS X (using Firefox)

Windows users are viewing fewer pages each visit and spend less time then OS X users.

What I would take from this is if we were to do a Google Adsense campaign to bring in new users, we’d probably have more “interest per clickthrough” (a fancy marketing metric I just made up) if we can target the OS X crowd.

I was going through the web stats for the indie music video-podcast website lofi.tv (one of my pet projects) and came across something interesting.

UPDATE 23.10.2008 : It turned out that lurking behind the browsers is the operating system.

Those who are using the Firefox browser seem to using the website differently than those who are using Internet Explorer. Specifically, users of the Internet Explorer view fewer pages on the site and spend less time on it than their Firefox counterparts. Plus there are more returning Firefox visitors then there are Internet Explorer.

Here are the stats from Google Analytics:

Internet Explorer

Firefox

Lofi.tv is a relatively new website so it will be interesting to see if this is a “early web adopter” bias that will phase out or something more.

Lets dub this one the global warming mix.

(43,4 mb)
• Si Begg – Colour (feat Jinadu)
• Felix Da Housecat – Ready 2 Wear
• My Toys Like Me – Sick Couple
• Port Of Notes – Walk Through Happiness (Lindstrom remix)
• Deep Purple – Shield
• Grandaddy – Jed’s Other Poem (Beautiful Ground)

I finally got around to edit the last batch of Iceland Airwaves Video Podcasts. It was supposed to be done some time ago, but I overestimated my free time.

This is one of the videos I’m most pleased with. We met this guy, Dynamic, backstage at Iðnú. Not sure he was “licenced” to be there, probably up to no good. He turned out to be a interesting character so we interviewed him on the topic of his band, Thugs On Parole. He was of the opinion that the media underestimated his criminal record and gave us an example of one of his criminal deeds.

Nothing mind bogling, just a few good tracks. Something to get your groove on, in the wintertime.

(36 mb)
• The Egg – She’s Terrific
• Whomadewho – Space for Rent
• Minnie Riperton – I Am The Black Gold Of The Sun
• Peter-Thomas-Sound-Orchester (Neo Astronautic Sound) – Syntheziser’s Melody
• Ellen Allien – Wolken Ziehen
• Ethan – In My Heart
• LCD Soundsystem – Yeah (Crass Version)

WC Einar Krautzwel ræðir um “Synth” tónlistina. Sjá eldra video af Laibach tónleikunum hér.

mpeg4 – gVideo

Þetta er seinasta mcdonalds-tengda vloggið, því þetta er orðið hálf kjánalegt topic.

mpeg4 – gVideo

Rétt fyrir síðustu áramót tók ég upp mcdonalds-tengt video og póstaði. Rétt eftir áramót tók Begga svo þetta video upp og laumaði á mig nokkru síðar.

Hún er stödd út í Rússlandi í augnablikinu. Begga, hér færðu skammt af vestrænni siðmenningu..

mpeg4 – gVideo

myspace – mpeg4 – vid on lofi.tv

Tigerbandið kom í heimsókn, spilaði músík og drakk Braga-kaffi, menningarnótt 2006 og fleira hresst í IceCaching

youtube – mpeg4

youtube – mpeg4

Smá dugnaður í strákunum.

youtube – mpeg4

Its not all hard work, time taken out to chill and eat berries.

youtube – mpeg4

Scouting for wi-fi and geocache locations. Fun stuff.

youtube – mpeg4

A supercollider of music. It has almost been a year since i posted a mix, but have been getting some requests to do one so here it is.

(46 mb)
• Vivaldi – L’Inverno (Four Seasons)
• Timmy vs. the Monoliths – My helmet is blue
• Barry Gray – Theme From Captain Scarlet
• Lost Idol – Buckled
• Metronomy – Black Eye Burnt Thumb
• And One – Fernsehapparat
• Arkestra One (Feat. Nina Miranda) – Shine
• Tunng – Kinky Vans
• Justice – Faith and Reason

the second podmix is online, this one is shorter….. i might stick to this shorter format…. probably easier to digest in the morning traffic….

starts of with a summery vibe but kind of drifts of into a more icelandic sound of mellon-collie… probably because we’re so used to there being a pinch of rain just behind the sunny breeze…

- (35 mb)
• Machine Drum – Izey Rael
• Caural – Our Solstice Walk
• Nathan Fake – Coheed
• Ruxpin – Dust my Credenza (nice one, check out his stuff)
• Piano Magic – Bad Patient

i will be puttin more into each podmix soon….. gonna get some proper software setup for it…. peace

my first rhythmic specialties mix… nothing fancy… just some nice pickings of tracks…

- (70 mb)
• Apparat – Komponent (Telefon Tel Aviv Remix)
• Air – Universal Traveller
• Chosen Ground – Secret
• Dr Rockit – Cafe De Flore
• Marcus Belgrave – Space Odissey
• Yoga – Really Clean
• Erlend Oye – Every Party (with Prefuse 73)
• Ayumi Hamasaki – Paper Doll
• Múm – Smell Memory (Trabant Remix)
• Trabant – Superman (Worm is Green Remix)